Smrt u bratskom zagrljaju

Ubistvo bliskih rođaka na području Konjica tokom rata prevazilazi antičke tragedije. Samo u dvorani „Mladost“ stradalo 13 logoraša među kojima šestoro braće

Na tragiku srpskog nestajanja u Konjicu u kome je do aprila 1992. živelo oko 7.000 Srba, a danas ih je preostalo tek 250, uvek će podsećati 15. jun 1992. godine, kada je u sportskoj dvorani „Mladost“ u Konjicu, stradalo 13 srpskih logoraša među kojima čak šestoro braće. Tog 15. juna nastradala su braća Mirko (35) i Stevan (30) Ninković, Dušan (39) i Milorad (42) Ćećez, i Velimir (40) i Željko (30) Ćećez.

Oni su po svedočenju Slobodana Praljka, generala HVO-a, poginuli od dve granate koje su na salu na Musali ispaljene sa položaja Armije BiH.

Pre stradanja ovih logoraša, ubijeni su braća Rajko (50) i Radomir(47) Ninković. Njihov treći brat Žarko (56) ubijen je u avgustu 1992. zajedno sa suprugom.

Pored ova četiri para, tragiku stradanja Srba iz Konjica tokom građanskog rata u BiH dodatno potkrepljuje podugačak spisak rođene braće koja su ubijena na najsvirepiji način na području ove severnohercegovačke opštine.

Razlike u stradanju skoro da i nema, pošto su ubijeni kao zarobljeni civili uglavnom od dojučerašnjih komšija, bez mogućnosti da se brane.

Ipak, smrt koja je zadesila braću Golubović, petogodišnjeg Pavla i sedmogodišnjeg Petra koji su ubijeni zajedno sa roditeljima, ocem Đurom i majkom Vlastom, oboje prosvetni radnici u konjičkom srednjoškolskom centru, meri se sa onim opisanim u antičkim tragedijama.

U Bradini gde su sahranjena braća Kuljanin

Porodicu Golubović, iz stana u Konjicu 10. jula 1992. u dva časa ujutro odveli su pripadnici muslimanskih jedinica prema selu Spiljani i zaklali ih pored Neretve.

U julu 1992. prilikom napada na Blace ubijeni su braća Vojislav (50) i Milutin (63) Kuljanin. Braća Rajko (28) i Ristan (27) Ćećez krili su se na Donjem Selu od maja do 3. septembra 1992. godine…

IZBRISANI SA MAPE

PRILIKOM napada na Bradinu, to srpsko selo je ubistvom 48 civila skoro izbrisano sa mape naseljenih mesta. Mržnja premu svemu što je nosilo predznak srpski hrvatski i muslimanski bojovnici posebno su iskalili prema Kuljanima, Žužama, Živacima, Vujčićima i Mrkajićima. Poslednjih majskih dana 1992. ubijeni su i braća Radenko (32) i Pero (27) Kuljanin, te Milenko (25) i Gojko (30) Kuljanin. Streljani su braća Slobodan (35) i Velimir (31) Živak, Dragan (31) i Vaso (35) Vujičić, Ilija (59) i Rade (56) Mrkajić…